غار سیمرغ بر فراز کوه صفه اصفهان کشف شد.

غار سیمرغ بر فراز کوه صفه اصفهان کشف شد.               

ایران‌نامه – شاهین سپنتا: غار سیمرغ به عنوان عمیق ترین غار طبیعی کوه صفه اصفهان با 42 متر ژرفا توسط هیئت کوه‌نوردی اصفهان کشف شد.

مهرداد حاجی هاشمی، مسئول بخش غارشناسی و غارنوردی هیات کوه‌نوردی شهرستان اصفهان با اعلام این خبر به ایران‌نامه گفت: «این غار در نزدیکی قله صفه در ارتفاع 2115 متری از سطح دریا واقع شده که ژرفای آن به 42 متر می‌رسد و دارای سه حلقه چاه بسیار تنگ و باریک می‌باشد.»

 وی افزود: «پس از عبور از این 3 حلقه چاه، باید از شیبی تند و تنگنای غار گذشت تا به ژرف‌ترین نقطه غار در عمق 42 متری رسید.»

حاجی‌هاشمی با بیان دیگر ویژگی‌های ساختاری این غار تازه کشف‌شده گفت:  «در پایین آخرین چاه، این غار به دو دهلیز تبدیل می‌شود. یکی از این دهلیزها تا آنجا ادامه پیدا می‌کند که به بن‌بست ختم شود و دیگری در آخر مسیرش آن قدر باریک می‌شود که دیگر راهی برای گذر انسان وجود ندارد.»

 سرپرست تیم غارشناسی و غارنوردی اصفهان درباره علت نام‌گذاری این غار به نام "سیمرغ" گفت: «دهانه این غار در بلندای پرتگاهی دور از دسترس و خطرناک از کوه صفه واقع شده، به همین خاطر با مشورت دوستان، نام سیمرغ را بر آن نهادیم.»

وی درباره چگونگی کشف غار سیمرغ گفت: «دهانه این غار در حدود 3 سال پیش توسط آقای علی زمانی از کوه‌نوردان خوب استان اصفهان کشف شد و از آنجا که این غار دهانه‌ای تنگ و فنی دارد، به عنوان تیمی از غارنوردان حرفه‌ای، برای اکتشاف آن اقدام کردیم.»

این متخصص غارنوردی افزود: «غار سیمرغ بسیار تنگ، فنی  و ریزشی است که رعایت دقیق موارد ایمنی یکی از شرط های ورود به این دنیای زیر زمینی است.»

به گفته حاجی هاشمی، این تیم امسال اقداماتی را برای رول کوبی، نقشه‌برداری کامل،  زمین شناسی، پژوهش‌های علمی و همچنین عکاسی حرفه‌ای در این غار انجام داده است.

هدایت کاوش و مطالعات این تیم تخصصی را مهرداد حاجی هاشمی بر عهده داشته و دیگر اعضای گروه علی زمانی، مریم حاج صباغ، سمیرا زارعی، ختن کوفگر، آرش سهرابی، حسین جمال پور او را در این کار همراهی کرده‌اند.

گفتنی است، «صفه» نام کوهی از رشته کوه زاگرس است که در جنوب غربی شهر اصفهان قرار دارد. مجموعه ارتفاعات کوه صفه با بلندترین نقطه ارتفاع ۲۲۵۷ متر، از شمال به جاده کمربندی، از غرب به کوه‌های تخت رستم و دره‌خان، از شرق به شهرک‌ها و مجتمع‌های مسکونی، و از جنوب به  زمین‌های باز و خط آهن منتهی می شود.

 کوه صفه تا چند دهه پیش به صورت عنصری مجزا و با فاصله از شهر قرار داشت اما اکنون با گسترش شهر به سمت جنوب، به شهر متصل شده و بخشی از آن به عنوان پارک کوهستانی، کارکرد گردشگری یافته است .

دکتر کارو اوئن میناسیان، پژوهشگر ارمنی اصفهانی، در کتاب «شاه دژ اصفهان» به ریشه‌یابی نام اصفهان و ارتباط آن با نام کوه صفه پرداخته و نتیجه می‌گیرد که نام «صُفه » از «سپه» ریشه گرفته و از این روی نام درخور این کوه را سپه (ان) می داند و در متن کتاب از این کوه با نام «کوه اسپهان» یاد می‌کند.

از غارهای معروف کوه صفه اصفهان که پیش‌تر شناخته شده‌اند می توان از غار بیدستون (غار انجیری/ انجیلی)، غار قنبر، غار کسرا، غار گنگ آباد، غار کفتار (در دره دوزخ)، غار دست‌کند "چکاد" (کار گروه چکاد) و غار دست‌کند "الله" توسط پهلوان صادق که تخریب شده (پشت گردنه باد) نام برد.

طبق مستندات ارائه شده توسط تیم غارشناسی اصفهان، غار تازه کشف شده سیمرغ از نظر ارتفاع دهانه و ژرفا، یکی از بی‌نظیرترین غارهای شناخته شده در کوه صفه اصفهان می باشد. کشف این غار ممکن است در آینده برخی از زوایای پنهان ساختار زمین شناسی کوه صفه را بر علاقه مندان بیش از پیش آشکار سازد.

منبع خیر :ایران نامه 

 http://drshahinsepanta.blogsky.com/1391/12/09/post-953/

 با تشکر از آقای چلوئیان گرامی بابت انتشار این خبر در وبلاگشونhttp://zakroos.persianblog.ir/post/545/

البته این خبر در اسفند ماه سال 91 انتشار پیدا کرده و چون مورد توجه من قرار گرفت اونو بازنشر کردم.

پیشنهاد میزبانی هشتمین صعود قلم، (قله ی قلعه ماران ارتفاع 2345 متر)

پیشنهاد میزبانی هشتمین صعود قلم، (قله ی قلعه ماران ارتفاع 2345 متر)

1. نام٬ ارتفاع و موقعیت قله یا مکان مورد نظر: قله ی قلعه ماران با دو نام دیگر به نام های قلعه موران یا دژتاکی در استان گلستان و در جنوب غربی شهرستان رامیان واقع شده است. ارتفاع این قله 2345 متر از سطح دریا می باشد و شش مسیر برای صعود دارد که عبارتند از: سیدکلاته، جامه شوران، شش آب، پاقلعه به سرگل، خانببین، شیرآباد به پشمکی، علی آباد، زرین گل به خاک پیرزن، شش آب، پاقلعه و صعود از مسیر دیواره.
   در نزدیکی و پای دامنه کوه قلعه ماران روستایی به نام پاقلعه واقع شده و ارتفاع روستا از سطح دریا 1180 متر است. زمستان های سرد و تابستان های معتدل دارد. این روستا در 70 کیلومتری شهرستان گرگان قرار گرفته. روستای پاقلعه از جنوب و غرب به ارتفاعات قلعه ماران و از شمال شرق به روستای پل آرام محدود می شود. پناهگاه قلعه ماران در ضلع شمالی قله ی قلعه ماران واقع شده و برای رسیدن به این پناهگاه از روستای باقرآباد نیز دسترسی وجود دارد.
   دو کلبه یا آرام گوسفندان که به دست چوپانان از درختان جنگلی ساخته شده در کاسه قرار دارد. در بالای کوه قلعه ماران زمینی مسطح با مساحت 3 کیلومتر مربع قرار دارد که به این پهنه ی وسیع یا به اصطلاح (کاسه) می گویند. فاصله ی شهرستان گنبد کاووس تا شهرستان رامیان 26 کیلومتر بوده و فاصله ی شهرستان رامیان تا روستای پاقلعه 7 کیلومتر است.
   متذکر می شود که آنتن تلفن همراه در منطقه بدون هیچ مشکلی برقرار است و برای اقامت شب در منطقه ی قلعه ماران سرویس بهداشتی و امکانات دیگر برقرار است. در صورت به وجود آمدن وضعیت جوی نامساعد در روستای پاقلعه خوابگاه تهیه شده است.
2. نام افراد و مسئولین اجرایی: علی شاه محمدی، صدریه منتظری
3. تاریخ دقیق پیشنهادی میزبان: روز چهارشنبه 13 شهریورماه سال 1392 الی شنبه 16 شهریورماه سال 1392. یادآوری: به علت گرمای شدید منطقه در تیرماه و همزمانی با ایام ماه مبارک رمضان در مردادماه، اجرای برنامه در نیمه دوم شهریورماه مناسب خواهد بود.
4. زمان بندی اجرای برنامه در صورت امکان: بعدازظهر روز چهارشنبه 13 شهریور ماه مراسم افتتاحیه و بازدید از بلندترین برج آجری جهان در گنبدکاووس و مراسم شام. صبح روز پنج شنبه 14 شهریور ماه، حرکت به سمت روستای باقرآباد و اقامت در پناهگاه قلعه موران (نمای دیواره قلعه از این مسیر بسیار زیباست). صبح روز جمعه 15 شهریور ماه حرکت به سمت کاسه ی قلعه ماران از مسیر جامه شوران و برگشت به سمت روستای پاقلعه و شش آب. یادآوری: مراسم اختتامیه در طبیعت زیبای قلعه موران برگزار می گردد.
5. مکان اجتماع و افتتاحیه ی برنامه٬ همراه با ظرفیت سالن: جهت مراسم افتتاحیه سالن اجتماعات دانشگاه آزاد اسلامی گنبدکاووس با ظرفیت 180 نفر هماهنگ شده است.
6. شرایط امکان اسکان افراد شرکت کننده: برای روز اول، خوابگاه برای مهمانان در شهرستان گنبد برقرار است.
7. شرایط پذیرایی و تغذیه ی شرکت کنندگان در برنامه: یک وعده شام در چهارشنبه 13 شهریورماه و یک وعده صبحانه صبح روز پنج شنبه 14 شهریور ماه قبل از حرکت به سمت روستای باقرآباد برای شرکت کنندگان در نظر گرفته شده است. تهیه ی وعده های غذایی در منطقه قلعه ماران به عهده خود شرکت کنندگان خواهد بود. مشکل آب در منطقه وجود ندارد.
8. وسیله ی ایاب و ذهاب: وسیله نقلیه عمومی جهت تردد افراد از زمان حضور در استان گلستان تا پایان برنامه هماهنگ شده است. لازم به ذکر است که دوستان برای تردد تا روستای باقرآباد می توانند از وسیله شخصی خود نیز استفاده کنند و مشکلی جهت پارک در منطقه وجود نخواهد داشت.
9. کلیه ی خدمات و امکانات احتمالی دیگر: در صورت داشتن زمان کافی در روز پنج شنبه در مسیر حرکت به سمت روستای باقرآباد از چشمه ی طبیعی گل رامیان بازدید خواهد شد.

آخرین پست وبلاگ صعود قلم در خصوص را به صورت کامل را در لینک زیر بخوانید:

http://soud-e-ghalam.blogfa.com/post-58.aspx

کافه کوه و دیگر هیچ......اسفند 91

 با دوستان زیادی امروز قرار گذاشتم که با هم بریم بالا (مهناز,مهزیار,رویا,علی,نیلوفرو...)ولی متاءسفانه هیچکدوم نتونستن همراهیم کنن و باز طبق معمول تنهای تنها راه افتادم رفتم....و البته کمی زودتر هم رفتم تا یه کوهنوردی مختصریم کرده باشم و نرمون نرمون تا پناهگاه داوودی رفتم و جوری برگشتم که 3 توی کافه باشم...و مثل همیشه چشم انتظار و مشتاق دیدار دوستان.اونم بعد از 2 ماه.آقای عزیز حبیبی گرامی و بهرام عزیز اولین کسانی بودن که اومده بودن و از دیدارشون خیلی خوشحال شدم و بعد هم مهناز عزیزم و بعد دوستان دیگه که همیشه با اومدنشون آدمو غافلگیر  و ذوق زده می کنن.

امروز توی کافه اتفاقای خوب و بی نظیری افتاد.اول از همه حضور گرم پروانه کاظمی عزیز در کافه کوهمون بود.دیدار با این بانوی قهرمان(فاتح اورست و لوتسه) بی اندازه برام باعث افتخار بود.از من بعید بود ولی حقیقتش یه جورایی روم نشد برم باهاش عکس تکی بگیرم و به همه پز بدم:))

مورد دیگه حضور شاد و پرانرژی بانوان عزیز از طالقان و دیزان بود.ماه منیر مهربون و دوست داشتنی و سمانه عزیز و همراهان گلشون که به دعوت آقای ادیب اومده بودن.آفرین به آقای ادیب با این سوغاتیایی که برامون میاره:)

اومدن لیلا صالحی عزیز به کافه و کار سخت و باارزشی که این بانوی بزرگوار انجام می ده هیچوقت برام عادی نمی شه.لیلای عزیز به همراه همسرش (آقا مهدی) اومده بود..با دست پر وبا هدیه ای باارزش برای حسین رضایی(خوش به حالش!)که بطرز خلاقانه و هنرمندانه ای درست شده بود.ممنون از علی سعیدی بخاطر این عکس.از راست به چپ:آقای ادیب,مرضیه,مهناز,خودم,لیلای عزیزم

یه عکس اختصاصی و ویژه باید از این دختربازیگوش بذارم که فک نکنه شیطونیاش از دید من پنهون مونده.الحق که رشته ی تحصیلیش برازنده شه(کارشناسی ارشد زلزله!)....مرضیه رو بار اول بود می دیدمش...مطمئنم حالا میاد کامنت می ذاره که خیلی افتخار بزرگی نصیبم شده:))

دیدار با سوسن گلم خیلی خوشحالم کرد و خاطره ی اولین آشناییمون تو صعود ششم قلم(همدان) برام تازه شد.سوسن و سیمین دو خواهر خوب و دوست داشتنی که هیچوقت فراموششون نمی کنم.

آرزو هم که دیگه جای خود داره تو قلبم....آرزو و مهدی خیلی دوست داشتنین.

شاید بگم آدم خوبه ی کافه کوه این ماه آرام عزیز (مامانِ حسن) بود؛به همراه همسر گرامیش مرتضی و فرزند دلبندشون حسن.عشق به فرزند رو تو چهره ای این زوج می شد دید.براشون آرزوی موفقیت می کنم.از اقای ستوده هم ممنون که مامانِ حسن رو به کافه کوه دعوت کرد.

و اما نوبت می رسه به گذاشتن عکس از یه اتفاق مهم و جالب دیگه.اونم تولد اقا فرشید که آخرش نفهمیدیم چند سالش شد ولی هم تبریک گفتیم و هم کادو دادیم و هم فشفشه هوا کردیم(دست مبارکمونو هم سوزوندیم که هنوز داره جز جز می کنه!)..از آقا کیانوش(فرهادی نژاد) هم ممنون که در خرید هدیه هم راهنمایی و هم همراهی کردند.

از راست به چپ:بهرام,آقا فرشید,حسین رضایی

تو کافه کوه این ماه پاگشا کنون یه عروس و داماد رو هم داشتیم و براشون سنگ تموم گذاشتیم.از شعر و کف و سوت گرفته تا فشفشه و عکس و.............براشون آرزوی خوشبختی می کنم.امیدوارم پیوند مبارکشون به استواری و پاینده گی کوه ها باشه و صبر و استقامتشون تو زندگی کوهانه(!) باشه.

از راست به چپ:لی لی عزیزم(آدم خوبه ی ماجرا!),آرزو که عاشقشم ...بچه مون تو همه ی عکسا هست:)..عروس و داماد,مهناز نازنین و اینجانب!

و عکسی از فرامرز نصیری,آقای ادیب,علی سعیدی.سه بزرگواری که حضورشون در کافه کوه باعث خوشحالیه.هر طور شده باید یه قراری بذاریم و بریم دیزان تا از خجالت آقای ادیب در بیایم.خیلی محبت دارن ایشون به ما و کافه کوه.

آقا فرامرز امروز در دقایق پایانی خلاصه ای از آنچه که بر ورزش کوهنوردی ایران گذشته رو بیان کرد که شامل اتفاقای خوب و بد سال 91 بود.امیدوارم سال بعد آنچه که یادآوری خواهیم کرد همه و همه اتفاق های خوب باشه.

علی شاه محمدی عزیز که در نوع خودش یکی از بهترین هاست هم از شهر گنبد به کافه اومده بود.البته بدون همسر محترم و ابوالفضلش:(

آقای ستوده(حاج آقا ستوده)باصفا..همیشه "پیروز " و سربلند باشید.

قربون شیدای گلم برم که داره بزرگ می شه....یه قهرمانه....قهرمان سنگ نوردی رده سنی نونهالان:***

............و پایانی بر کافه کوه اسفند با گرفتن عکس یادگاری دسته جمعی....

امروز جای دوستان زیادی خالی بود.خصوصا" دوستانی چون آقای ثابتیان عزیز که یار و همراه همیشگی کافه کوه هستند و امیرحسین ناظمی.پیام آقای ثابتیان رو که از دوسلدورف فرستاده بودن(اسم دهاتشونه!)آقا فرشید برامون خوند:) و دوستان دیگه.

حضور گرم دوستان دیگه ای که به کافه اومدن:پرستوی عزیز,لیلا پیری,دوستانمون از کانون جوانان شهرتهران,آقای آفرین زاد(بابای شیدا) و میم.الف عزیز.

از همه ی دوستانی که با شیرینی و شکلات و میوه به کافه اومدن سپاس گزارم.خدا از بزرگی کمتون نکنه که کام مارو شیرین می کنین.شرمنده که ازتون پول چایی هاتونو گرفتم:)

جای همه ی دوستانی که نتونستن بیان (شرمنده که اسم نمی برم)خالی بود.دل هامون به هم نزدیکه.خدا حفظ کنه دنیای مجازی رو . اونجا می تونیم این ندیدن ها رو جبران کنیم.

با اجازتون چند روزی نیستم.اگه توی تآیید کامنت ها تاءخیر افتاد به بزرگی خودتون ببخشید....این چند روز هم نمی تونم وبلاگمو آپ کنم!!!!!!!!

چشم انتظار دیداری دوباره در کافه کوه فرودین 92 هستم.سال نو رو هم پیشاپیش به همه تبریک می گم و برای همه آرزوی سلامتی و شادکامی دارم.

کافه کوه اسفند...درکنار دوستی ها

روزهای پایانی سال به سرعت می گذرد گویی آسمان ساعت شنی اش را با سرعت دور سرش می چرخاند..لحظه ها می گذرند و می رسد آخرین پنجشنبه ی سال و رویای بودن در کنار دوستان و یک جرعه چای داغ در هوای سرد ِ کافه محمد تهرانی...

در آخرین پنجشنبه سال ساعت3 در کافه محمد تهرانی خواهیم بود.

نوشتک: چقدر دلم هوایتان را دارد دوستانم...چقدر خوشحال است قلبم برای دیدارتان در کافه کوه اسفند ماه.

برداشت از وبلاگ مكث،ليلي

دومین دوره کلاس های انجمن جهت یابی

دومین کارگاه آموزشی جهت یابی که با حضور 15 تن از علاقه مندان جریان داشت، با موفقیت بکار خود پایان داد.

این دوره طی سه روز برگزار شد که شامل 4 ساعت کلاس تئوری(در سالن اجتماعات باشگاه پاس) و دو روز کلاس

عملی (در پارک لاله و پارک ملت) بود.

از نظر من دوره ی خوب و مفیدی بود. طی این دوره به قول جناب سرهنگ ضرب علی زاده(دبیر انجمن)فقط 5% از

کل دانش جهت یابی به ما آموزش داده شد.پیدا کردن جهت های مختلف با قطب نما و بدون قطب نما و از روی

علائم و نشانه ها و نقشه خوانی بخشی از دروس این دوره بود.

چیزی که خیلی این دوره رو جالب کرد کسب آمادگی برای شرکت در مسابقه ی جهت یابی بود.

برای کسب اطلاعات بیشتر لطفا" به سایت انجمن جهت یابی مراجعه کنید.http://www.jahatyabi.ir

قابل توجه دوستان علاقه مند:بزودی این ورزش مفرح در پارک ها و بصورت انفرادی و خانوادگی اجرا می شه که

تا اون جایی که در جریان هستم داره هماهنگی هاش انجام می شه.طبق گفته ی سردار عظیمیان رئیس

انجمن جهت یابی بزودي در هر پارك در تهران يك كيوسك ويژه جهت يابي نصب مي شه تا براي آشنايي خانواده

ها با جهت يابي اقدامات مختلف از جمله ارايه نقشه به آنان انجام بشه.

ای قسمتی از مطالبیه که توی سایت انجمن اومده:

ورزش جهت‌ یابی

" جهت یابی، همان پیدا کردن مسیر مشخص با استفاده از نقشه و قطب‌نماست. این ورزش دارای اصول و قواعدی است که آموزش آنها در گذشته فقط مخصوص افراد نظامی بود؛ ولی امروزه با تأسیس فدراسیون بین المللی جهت یابی و تعمیم ان به همه افراد علاقه مند، این رشته به یک ورزش پایه و مفرح تبدیل شده است.

این رشته به دلیل توانایی‌ های بالای جسمی و ذهنی که برای افراد ایجاد می کند، طی چند سال اخیر مورد توجه کشورهای مختلف قرار گرفته است. کشورهای شرکت کننده در مسابقات جهانی این رشته معمولاً از کارکنان نیروهای مسلح خود برای عضویت در تیم های ملی استفاده می کنند.

آشنایی با ورزش علمی – کاربردی جهت یابی

ورزش جذاب جهت یابی با قدمت 66 ساله در کشورهای جهان و 20 ساله در ایران توانسته است با جذب علاقمندان بسیاری در سنین مختلف جایگاه ویژه ای را برای خود کسب نماید.به طوری که برای گردش کنندگان در طبیعت ،کوهنوردان ،اتومبیلرانان ،اسکی بازان ،توریست ها بسیار مفید و راهگشای مسیر آنان می باشد ودر زندگی آنها به عنوان یک اصل قرار گرفته است.

ورزش با نشاط جهت یابی از ورزشهای نوین،سالم و مفرحی است که در آن هیچگونه تنش های روحی و مشکلات جسمانی وجود نداشته و با حضور در طبیعت می تواند روحیه ورزشکاری و سلامتی جسمانی را برای انسانها به ارمغان بیاورد .

امروزه ورزش جهت یابی میتواند در ایران اسلامی به عنوان ورزش علمی کاربردی همانند دیگر کشورهای جهان در مقاطع مختلف تحصیلی مصوب و اجرا گردد .

ورزش جهت یابی از جمله ورزشهای بسیار سودمند می باشد که علاوه بر تاثیرات مثبت جسمی وروحی که بر فرد می گذارد به طور مستقیم در تصمیم گیری های صحیح زندگی او مرتبط می باشد و سه فاکتور مهم این ورزش عبارتند از :

1. سلامت کامل جسمانی
2. تبحر در نقشه خوانی و استفاده از ابزارها
3. تصمیم گیری در شرایط سخت "

پ.ن1:بزودی  هماهنگی های لازن با هیآت های استان ها انجام میشه و این ورزش مفرح در شهر های دیگه هم قابل دسترسی و انجام هست.

پ.ن2: بزودی عکس هم خواهم گذاشت.سرعت نت امروز داغونه:(

گفت و گو با دبیر همایش ایرانیان و صعودهای برون مرزی در مورد برنامه همایش

گفت و گو با دبیر همایش ایرانیان و صعودهای برون مرزی در مورد برنامه همایش دکتر علیرضا بهپور دبیر همایش «ایرانیان و صعودهای برون مرزی، تجربه ها، چالش ها، افق ها»؛ از ارائه ی ۱۱ مقاله در روز برگزاری این همایش خبر داد. وی ضمن اشاره به زمان برگزاری همایش که در دو بخش صبح و عصر پنج شنبه ۲۶ بهمن ماه برگزار خواهد شد؛ گفت: از بین مقالات ارسال شده، ۱۱ عنوان منتخب در موضوعات متنوع و در چارچوب محورهای همایش ارائه خواهد شد. بهپور افزود: علاوه بر مقالات؛ بخش های دیگری نیز شامل : ارائه ی چند تجربه  با عنوان «دریچه ای رو به واقعیت»، پخش نماهنگ، سخنرانی و ... نیز خواهد بود. دبیر این همایش؛ زمان شروع برنامه را ۹ صبح اعلام کرد که پس از صرف ناهار، مجدداً در بخش عصر و تا حدود ساعت ۱۷ دنبال خواهد شد. دکتر بهپور بار دیگر از تمامی، پیش کسوتان، مربیان، کوه نوردان، صاحب نظران و علاقه مندان جهت شرکت در این همایش دعوت کرد و اظهار امیدواری نمود اقبال جامعه ی کوه نوردی بتواند به پویایی این هم اندیشی بیافزاید و در مجموع بتواند دستاوردهای مفیدی را به همراه داشته باشد.   منبع: پایگاه خبری فدراسیون نقل از کوه نوشت

نقل از وبلاگ مکث(لیلی).قابل توجه دوستان کافه کوهی

آخر بهمن به رسم هر ماه ، به کافه کوه خواهیم رفت به استقبال لبخند و دیدار دوست...

این ماه اما کافه کوه مصادف شده است با همایش "ایرانیان و صعود های برون مرزی، تجربه ها، چالش ها افق ها" که گویا بسیاری از کافه کوهیان در این همایش حضور خواهند داشت.

از طرف جمعی از کافه کوهیان  که در این همایش حضور خواهند داشت در کامنت ها و تماس ها پیشنهاد شده است دیدار این ماه در این همایش صورت پذیرد.

تصمیم با شما، دیدار دوستان در قالب کافه کوه ِ این ماه می تواند با توجه به آراء شما در کافه محمد تهرانی باشد یا دراین همایش ...

شرمنده نوشت: متاسفانه  پنجشنبه آخر بهمن در یک اجرا خواهم بود و سعادت دیدار دوستانم در کافه کوه را نخواهمم داشت...و البته  اضافه کنم حضور در این همایش و محو شدن در افق! ، خوش بگذرد به همگی تان.

برگرفته از وبلاگ مکث

http://maakss.blogfa.com/

نروژ : کشتی نوح حفظ گیاهان

تغییرات جوی و فاجعه‌های طبیعی و غیرطبیعی، ادامه‌ی زیست بسیاری از گیا‌هان را به خطر انداخته است. پناه‌گاهی در جزیره‌ا‌ی که حدود ۱۵۰۰ کیلومتر از قطب شمال فاصله دارد، قرارست بذر این گیاهان را برای آینده گان حفظ کند.

سیل و خشکی ناشی از تغییرات جوی، شرایط رشد بسیاری از گیاهان حیاتی را دگرگون ساخته است. بزرگ‌ترین نهادهای جهانی‌جلوگیری از انقراض گونه‌های گیاهی، اکنون درصد برآمده‌اند با همکاری یکدیگر، امر حفظ گیاهان و گونه‌های در حال نابودی را با ذخیره‌ی ژنیتکی آن‌ها در "بانک‌های بذری" گسترش دهند.

دو تشکل "گروه مشاور نهاد جهانی پژوهش‌های کشاورزیCGIAR " و "سازمان بین‌المللی حفظ تنوع گونه‌ها GCDT " به این منظور بودجه‌ای معادل ۱۰۹ میلیون دلار آمریکایی در نظر گرفته‌اند که ظرف ۵ سال آینده در جهت گسترش ذخیره‌ی بذری هزینه کنند. "پناه‌گاه برودتی" جزیره‌ی نروژی اشپیتز‌برگ که حدود ۱۵۰۰ کیلومتر از قطب شمال فاصله دارد، یکی از این طرح‌هاست که به "کشتی نوح حفظ گیاهان" نیز معروف شده است.

دولت نروژ و سازمان GCDT مسئول اداره‌ی این پناه‌گاه هستند که بانک‌های بذری را در صورت وقوع بدترین فاجعه‌های طبیعی و غیرطبیعی مانند حملات تروریستی، انفجار بمب، زلزله، سیل و... تا هزار سال حفظ خواهد کرد.

 

 

گزارشی از دویچه وله

 برگرفته از وبلاگ کلاغ ها

http://news83.persianblog.ir/

عاشقانه‌های آرام «مهدی زمردی» گشایش یافت

عاشقانه‌های آرام «مهدی زمردی» گشایش یافت

جمعه ۲۹ دی، نمایشگاه عکس‌ زنده‌یاد «مهدی زمردی»، کوه‌نورد و طبیعت‌گرد در گالری «مهرین» گشایش یافت.

در نمایشگاه «عاشقانه‌های آرام» که به همت همسر زنده یاد مهدی زمردی برگزار می‌شود، آثاری از کوه‌ها و طبیعت ایران به نمایش در می‌آید.

«مهدی زمردی» متولد ۱۳۶۳ در شیروان طی برنامهٔ صعود تابستانی عَلم‌ کوه، در پنجم مرداد ۱۳۹۱، در سانحه‌ای تلخ به دنبال سقوط همسرش از روی برفچال، سقوط کرد و درگذشت. اگر چه او عکاسی حرفه‌ای نبود، ولی به خوبی زیبایی‌های کوه و طبیعت را به تصویر می‌کشید. عکس‌های او از مناطق مختلف ایران، به خوبی نشان دهنده عشق او به طبیعت و زندگی است. او معتقد بود: «زندگی به مثابه کوه سختی است که همهٔ ما انسان‌ها باید از آن بالا رویم و برای رسیدن به آن قله، کوله بارمان باید پر از عشق و ایمان باشد.»

در مقدمه‌ای این نمایشگاه آمده است: «زندگی پر از لحظه‌های ناب است. باید عاشق بود تا فهمید ابرهای دوان روی قله دماوند به کجا چنین شتابان می‌روند و یا باد، برگ‌های پائیزی را تا کجا با خود خواهد برد.

برای کوبیدن برف سر قله‌ها، باید عاشق بود. معجزه‌ای در کار نیست، باید لحظه‌ها را یافت و عاشقانه زیست.

شما به عاشقانه‌ای آرام دعوت می‌شوید.

به یاد مهدی، که عاشقانه زیست و عاشقانه‌ها را فهمید…»

این نمایشگاه تا چهارم بهمن از ساعت ۱۶ تا ۲۰ در گالری مهرین، کوی نصر (گیشا)، خیابان فاضل جنوبی، پلاک۹۶، طبقه اول ۲۰ ادامه دارد و تمامی عواید حاصل از فروش آثار صرف امور خیریه خواهد شد.

برگرفته از ایسنا

نقل از: کوه نوشت

کافه کوه یک ساله شد.

امروز یکی از بهترین روزها بود.... و دقایق و لحظاتش از بهترین دقایق و لحظات.عقربه های ساعت هم می دونستن امروز روز خاصیه و عجله ای برای جلو رفتن نداشتن.همونطوریکه ما هم عجله ای برای رفتن نداشتیم.و باز هم در کافه کوه شاهد اتفاقات خوب و پیش بینی نشده بودیم و تقریبا" داریم به این رسم دیرینه ی کافه کوه خو می گیریم ؛ که همیشه بدلیلی غافلگیر می شیم.این دلیل یا میتونه اومدن دوستی باشه که سال ها پیش میشناختیش و مدتهاست ازش بی خبری و یا دیدن دوستی که فقط کامنت هاشو خوندی و یا اعلام خبری خوش و یا وجود جعبه ای که نمی دونی توش چیه و ...........در هر صورت چیزی که بارها تجربه اش کردیم غافلگیر شدنه و این مسئله همیشه کافه کوه رو جذاب می کنه.یعنی همین جاذبه شه که 5 شنبه ی آخر هر ماه آدمو می کشونه بالا....که حتی بخاطرش حاضری قید خیلی از کارها رو بزنی.حتی حضور در اولین دوره ی کلاس های انجمن جهت یابی!و ازون جالب تر که اصلا" هم ازین موضوع پشیمون نشی و هر لحظه که می گذره تو دلت بگی : " چه خوب شد اومدم.....چه خوب شد کلاس جهت یابی رو نرفتم!."

این گزارش مصور تقدیم می شه به به تمام دوستانی که در این یک سال ما رو همه جوره همراهی کردن.چه با حضور گرمشون و اومدنشون از راه های دور و نزدیک تو کافه و چه با عدم حضورشون و باز هم از راه های دور و نزدیک و با نظرات گرمشون که پاک و سرشار از انرژی مثبت بود و یا با حضور مجازی و بدون کامنتشون!

سوار بر تله سیژ!

بدون شرح:)

ابتدای مسیر و حرکت به سمت کافه محمد تهرانی,نکته ی جالب؛ حرکت دسته جمعیمون بود.بیشتر بچه ها جلوی ایستگاه تله سیژ منتظر بودن تا بقیه هم برسن.

امروز روز پرکار و پرجنب و جوشی برای حسین رضایی بود,با گالکسیش مدام کلوزآپ می گرفت.نمیدونم با این عکس و فیلماش چه خوابی برامون دیده؟؟!!!شایدم اوضاع و احوال کار و کاسبی خرابه میخواد سی دی کنه و بره جلوی نمایشگاه بین المللی بفروشه:)

گاهی موقعا بعضی دوستان برای نیومدن به کافه کوه یه عذر و بهونه هایی میارن.مثلا" می گن کفش کوه نداریم....پنه لوپه رو ببینین...با هر تیپی می شه به کافه اومد:)

ولی کاش یه نفر یه خبری ازش بهم می داد.نمی دونم سالم برگشت پایین یا نه؟چون تله سیژ تعطیل شده بود دیگه!

یکی از اتفاق های خوبی که بمحض ورودن به کافه کوه افتاد(از همون مواردی که اول گفتم کافه کوه رو جذاب می کنه) ملاقات با دوستی بود که من رو می شناخت ولی من ایشون رو نمی شناختم.با معرفی خودشون فهمیدیم که از بچه های قدیمی گروه کوهنوردی واعظی زاده ی کرمان هستن : بشیر شادروان.خدای من.....بال در آوردم که یکی از همنوردهامو می دیدم.خدا اوندفعه که با اومدن سپیده(کرمانی) به کافه اینقدر خوشحال شده بودم صدامو شنید و ایندفعه 3 تا برام فرستاد.بشیر به همراه همسر عزیز و گل پسرشون اومده بودن.البته دیگه تو تهران زندگی می کنه.کی بشه بقیه دوست های کرمانیم رو تو کافه ببینم.همنون جا هم بشیر لطف کرد و شماره تلفن آقای میرطهماسب( رئیس خوش اخلاق گروه کوهنوردی واعظی زاده) و عباس ایلاقی(همنورد صعود به پلوار) رو گرفت و باهاشون صحبت کردم.یاد همه ی روزهای خوب بخیر.

الهه حمیدی عزیزم هم اولین مشهدیی بود که به کافه میومد.الهه رو بعد از صعود ششم قلم(همدان)دیگه ندیده بودمش.خیلی خوشحال بود که مکان کافه کوه تو دامنه و مسیر توچال واقع شده....یک عشق توچالیه این دختر:)

شخص دیگه ای هم که بار اول بود می دیدمشون کسی نبود جز آقای امیرمحمد ادیب عزیز؛شناخنن ایشون برام اصلا"سخت نبود.چهره ای بامحبت و خندان.ماها که تو تهرانیم و دودآلود و غبارگرفته ایم خوب می تونیم چهره و رنگ و روی کسایی رو که اکسیژن خالص مصرف می کنن رو بشناسیم.ایشون از طالقان(دیزان) اومده بودن.چند بار تا حالا شرمنده ی محبت آقای ادیب شدم.چون از پارسال(فصل گوجه سبز) بارها لطف کردن و من رو به همراه خونواده دعوت کردند ولی متأسفانه ما نتونستیم بریم.امیدوارم سال 92 بتونیم بریم.

نفرات از راست:پنه لوپه عزیز,لی لی نازنین,آقای ادیب گرامی,آقای زارع بزرگوار که ایشون باز هم افتخار دادن و از کرمانشاه اومدن و مهناز عزیزم.

جمع خانم های حاضر در کافه کوه.خدا زیادشون کنه!!

از راست:آقای ثابتیان,پری بهشتی,شهناز قلی زاده,آقای حبیبی

حضور این بزرگان در کافه کوه که همیشه همراه با نظرات و ایده های خوب و مفید هم هست باعث رشد و اعتلای کافه کوه می شه.

فرح منصوری عزیز(همسر مهدی فرهادی) که کوهنورد هم هستند(سمت چپ) و دوست عزیزشون.هر دو بسیار با نشاط و سرزنده بودن.

لیلای عزیز؛این شیرزن قروه این دفعه علاوه بر نون شیرمال های خوشمزه(به قول خودش پیتزای قروه!)ای که آورده بود یه شعر زیبا هم که شب گذشته اش تو اتوبوس سروده بود برامون خوند.بسیار شعر زیبایی بود.فقط می تونم اینو بگم که آدمایی که اهل کوه و طبیعتن دل های بزرگی دارن و خیلی خوش ذوق و قریحه ان.صدای زیبای تار یکی از بچه های گروه گوگوریو(!!!) فضا رو خیلی دلنشین تر کرد.جای همه خالی.

این نوازنده ی محترم رو اینجوری نیگاش نکنین .یکی دیگه از بچه های گروه گوگوریو.البته بنظر من بگیم گروه زلزله بهتره:)یه عکسی ازشون گرفتم که اگه اونو در معرض دید عٌموم بذارم در کافه کوهمون تخته می شه:))

و عکس دسته جمعی همیشگی.یک سال از اولین عکس دسته جمعی که تو کافه کوه گرفتیم گذشت.امیدوارم همونطور که خودمون یک سال بزرگ تر شدیم افکارمون هم رشد کرده باشن و دارای ایده های نو و مفید شده باشیم.

 

و این هم آدم خوبه ی ماجرا, لی لی عزیزم که در طول این یک سال زحمات زیادی برای کافه کوه کشید.قرار بود با هدیه ی مناسبی ازش تقدیر بشه ولی متأسفانه بخاطر یه مورد پیش بینی نشده این هدیه تهیه نشد.فقط من تونستم یه حمایلی رو خیلی سریع تو خونه تهیه کنم و صرفا" بخاطر یه یادبود هر چند کوچک و ناچیز به لی لی هدیه کنم.( MISS CAFEَ )

بهرام,که قرار بود خبر خوش راه اندازی سایت کافه کوه رو بده که بانظر جمع این مسئله منتفی شد. آرزوی زلزله و اقا فرشید که بخاطر شلوغ بازیاشون بیشترین تعداد تذکر رو از حسین رضایی گرفتن.چون همش مجبور بود کات بده و دوباره فیلمبرداریش رو شروع کنه.....ولی آقا فرشید ازونجور خونواده ها نیست که با یه تذکر آروم(آدم!) شه....جسارتا":)

آقای ستوده ی عزیز هم شیرینی قبل از مکه رفتنشونو آورده بودن....هورااااااااا....چه ولیمه ی مکه ای بخوریم:)

خانم نریمانی و دختر نازنینشون.ایشون هم بار اول بود که به کافه میومدن ولی با این وجود خیلی جالب بود که همه ی مارو بخوبی میشناختن.چون از خواننده های قدیمی و معمولا" بدون کامنت وبلاگ ها هستن و بسیار هم مشتاق بودن که یه روز بتونن بیان کافه کوه و همه رو از نزدیک ببینن.من واقعا" از آشنایی با ایشون خوشحال شدم.دخترشون هم دانشجوی کارشناسی ارشد جغراقیا هستن که از تبریز اومده بودن.

از راست:بهرام,آقای زارع,م.الف,آقای خاکباز,آقای ادیب

از این جا به بعد می خوام 4 تا عکس از سه زوج دوست داشتنی کافه کوه بذارم.امیدوارم روز به روز بر تعداد این افراد اضافه بشه.و امیدوارم روزی برسه که خودم هم بتونم به اتفاق خونواده(بطور کامل) برم به کافه کوه.وقتی بر می گردم پایین بیشتر حرفام مربوط به کافه کوهه.خوب اگه خودشون بیان منم مجبور نیستم اینقد فک بزنم:)))

ژاله ی عزیز و همسرشون اقا فرامرز.

آرزوی دوست داشتنی و مهدی عزیز .

مهدی فرهادی و همسر محترمشون.

الی و امیرحسین عزیز.

پ.ن : هیچی دیگه....همه ی گفتنی ها رو گفتم و کلی هم عکس گذاشتم...دیگه پی نوشت چه صیغه ایه؟؟؟!!!راستی فقط عکسی از احسان و علی سعیدی و یه آقایی دیگه که از دوستان آقای افضلی بودن نداشتم؛ایشون هم بار اول بود که به کافه میومدن.احسان هم مدت ها بود نیومده بود به کافه.گرچه مدتی پای ثابت بود. در ضمن اقای ادیب هم شعری آورده بودن که بخاطر کمبود وقت نشد بخوننش.دوستای آرزو دف و تنبور هم آورده بودن که نزدند.هزاری و سپیده هم در دقایق آخر به ما ملحق شدن.نمی دونم این دفعه موفق شد تو اون فرصت کم از کسی هزاری بگیره یا نه؟؟!!

از حضور همه ی دوستان در این جمع باصفا تشکر می کنم.منم برم یه کنکاشی بکنم ببینم کلاس جهت یابی که قرار بود برم و نرفتم یه دوره دیگه هم تشکیل می شه یا نه:)

دلتون شاد و لبتون خندون و کافه کوه برقرار باد:)

جای همه ی دوستانی که دلشون پیش ما بود خالی.مخصوصا"  علی بیات که خودش با زبون خودش اعتراف کردن که می دونه جاش تو کافه کوه خالیه:)